آشنایی با انواع رزین مصنوعی

رزین طبیعی در حلال‌هایی مثل اتر به راحتی قابل حل است ولی با آب حل نمی‌شود. جالب است بدانید که بعضی از انواع رزین‌ها، رزین‌های جانوری محسوب می‌شوند مثل موم زنبورعسل. نقش رزین‌های طبیعی امروزه تقریبا محدود به مصارف باستان ‌شناسی و تزیینی شده و عملا کاربرد چندانی ندارند.

برعکس رزین‌های طبیعی، رزین‌های‌ مصنوعی‌ پیشرفت چشمگیری داشته‌اند به صورتی که پایه و اساس بسیاری از رنگ‌ها و چسب‌ها به طورحتم نوعی رزین مصنوعی خواهد بود. برای رزین‌های مصنوعی تقسیم بندی‌های زیادی وجود دارد از جمله تقسیم بندی براساس منشا تولید است که بر این اساس به دو دسته تقسیم می‌شوند. دسته اول منشا طبیعی دارند که بالاتر درمورد آن‌ها توضیح داده شد.

دسته دوم منشا مصنوعی دارند که در واقع بیشتر خواص فیزیکی رزین‌ طبیعی را دارند اما از لحاظ ساختار شیمیایی با رزین‌های طبیعی متفاوت هستند. این دسته یعنی رزین مصنوعی خود به دو بخش تقسیم می‌شود. نوع اول، نوع ترموپلاستیک است که با افزایش گرما به حالت خمیری و انعطاف پذیر درمی‌آیند. دسته دوم ترموستینگ است که دقیقا برعکس دسته اول بوده و در برابر گرما مقاوم است و هیچ تغییری نمی‌کند، همچنین در حلال نامحلول است.

رزین‌های مصنوعی براساس نحوه خشک شدن نیز به دو دسته تقسیم می‌شوند: دسته غیرقابل تبدیل و دسته قابل تبدیل. غیرقابل تبدیل بودن به این‌ صورت است که رزین مصنوعی ابتدا دریک حلال حل می‌شود و بعد از کاربرد حلال تبخیر شده و یک فیلم چسبناک حاصل می‌شود درحالیکه در نوع قابل تبدیل رزین مصنوعی ابتدا به شکل نیمه بسپار درآمده و بعد از استفاده روی سطح مورد نظر به صورت یک صفحه کلی بدون چسبندگی سطح را می‌پوشاند.