تاریخچه زنبورداری

زنبورداری در ایران از همان ابتدا به صورت سنتی بوده است. و تا حدودی این روش های سنتی به دلیل اینکه به عنوان یک حرفه اصلی به آن توجه نشده است جایگاه خود را از دست داده‌اند. کشاورزان و دامداران در روستاها بودند که کندوی زنبور عسل را برای تولید عسل نگهداری می‌نمودند و هنوز هم تعدادی از آن ها به روش سنتی عسل تولید می‌کنند. روش های سنتی به این صورت می‌باشد که زنبور عسل در کندو به طور طبیعی شانه خود را می‌سازد و درشانه قسمت جلو کندو به پرورش نوزادان می‌پردازد و در شانه های قسمت عقب کندو عسل ذخیره می نمایند.

زنبوردارانی که به روش سنتی  کار می‌کنند و کندوهای بومی دارند، مهاجرت نخواهند کرد و به روش ثابت زنبورداری می‌کنند. با استفاده از این روش، تولید عسل سالانه کندوها، به مقدار خیلی کم می‌باشد زیرا زنبوداران از وضعیت داخل کندو اطلاعی ندارند و امکان جابه جایی کندو برای آن ها مقدور نیست و نمی‌توانند مدیریت صحیحی از کندو داشته باشند.